خداشناسی خودشناسی روح عرفان

اختیار انسان در تکامل روح و صعود و سقوط به سطوح بالا یا پایین تر

اختیار - روح - تکامل

تغییرات تکامل روح پس از ورود به سطح انسان :

پس از تکامل روح و گذر از حالت حیوان به انسان، بعضی از انسان ها در همان حد حیوانی باقی می مانند؛ توقعات و خواسته ها و تلاش هایشان در حد یک حیوان باقی مانده و در حد چاکرای اول و حداکثر دوم زندگی می کنند؛ انسان های متفکر با اختیار به سطوح بالاتر کشیده می شوند؛ عناصر بعدی که به انسان داده می شود، شعور و ذهن و منیت کاذب است.

برعکس، انسان هایی هستند که به چاکراهای پایین تر از مولادهارا کشیده می شوند؛ البته این صد در صد نیست، حیواناتی هستند که تا سطح مانی پورا یا حتی آناهاتا پیش می روند؛ البته این نوع حیوانات قبلا زندگی انسانی را تجربه کرده اند و پس از یک تنزل حیوانی، چاکرای خود را پرورش داده اند.

اختیار در انسان، تفاوت اصلی انسان با طبیعت :

چاکرای اول انسان با برترین چاکرای حیوانی یکی است و بتدریج عناصری که در چاکرا ها نمود پیدا می کنند، روح را به مراحل کاملتر می کشانند؛ تفاوت اصلی انسان با طبیعت، در اختیار است؛ از اینجا به بعد به روح اختیار داده می شود که این سیر تکاملی را ادامه دهد یا نه؟ در واقع اختیار برای آگاه بودن یا نا آگاه بودن.

سقوط روح و ماندن در چرخه سامسارا :

روحی که ناآگاهی را پیش  بگیرد، همچنان در چرخه سامسارا باقی می ماند؛ در این چرخه هر لحظه امکان سقوط به حالات قبلی وجود دارد؛ ممکن است روحی سال ها در کالبد انسانی ناآگاهانه زندگی کند و طی یک سری کارماهایی به نقطه تک سلولی  برگردد؛ تمام عذاب هایی که در قرآن آمده همین سقوط روح است؛ روحی که از این مرحله سقوط کند در طی سقوط به او آگاهی داده می شود و سپس در حالی که می داند کیست مجبور است تک سلولی، سنگ و گیاه و… بماند.

سقوط روح از دیدگاه قرآن :

در قرآن گاهی به صراحت ذکر شده که گناهکاران در جهنم زنجیر و غل و… به دست و پایشان زده شده و این زنجیر همان بودن در حالت گیاهی است و سایر عذاب هایی که ذکر شده بودند، حالات حیوانی را نشان می دهد، در عین حال آگاه بودن از عذاب خود! هیچ زجری بدتر از این نیست که روح به یاد آورد که چه بوده و که بوده و راهی برای جبران نداشته باشد؛ این روح ها پس از گذراندن دوره ای دوباره امکان تکامل را پیدا می کنند؛

سقوط روح بزرگترین زجری است که یک روح می تواند تجربه کند؛ روح هایی که امکان هدایت برایشان فراهم شده و استادی و راهنمایی بر سر راهشان قرار گرفته، اگر قدر ندانند و یا جدا شوند دچار عذاب و زجری ابدی می شوند.

صعود روح و پیوستن به آگاهی کل :

کسانی که بتوانند سیر صعودی را ادامه دهند و نهایتا از این چرخه خارج شوند، وارد عالم روح می شوند، ولی تکامل هنوز به اتمام نرسیده است؛ روح ها هم این سیر را ادامه می دهند تا از حالت انفرادی به نبودن اولیه برسند؛ و در واقع خدا شوند؛ وارد آن اقیانوس اولیه گردند که آنجا آگاهی کل حضور دارد؛ یک انتهای مسیر آگاهی کامل (خداوند) حضور دارد و یک طرف دیگر مسیر طبیعت ناآگاه و هر دو در حال پیشرفت هستند و در این میان  انسان است که گاهی صعودی و گاهی نزولی می شود؛ لحظاتی خدایی بودن خود را تجربه می کند و لحظاتی هم حیوانی بودن خود را…

حتی پست ترین انسان ها هم آن حس خدایی بودن درون خود را حتی اگر شده برای یک هزارم ثانیه در کل زندگی شان تجربه می کنند و این درد همیشه با انسان است؛ تا وقتی که انسانی هستی درد جدایی از اصل خود را داری… مگر این که از انسانیت رد شوی و لحظات خدایی بودن خود را کامل کنی…

 

اختصاصی بسوی خدا لینک پیج اینستاگرام ما

پست های مرتبط

کارما چیست ؟ و جایگاه آن در متافیزیک

موکتی

روز دوم تمرین مربی گری روح، تعهد به تغییر زندگی‌تان (هفته اول، عنصر هوا)

موکتی

روز سوم تمرین مربی گری روح، مرتب کردن بی نظمی (هفته اول، عنصر هوا)

موکتی

ارسال نظر